In werkplaatsen, productiehallen en op bouwplaatsen in Limburg klinkt al langere tijd dezelfde klacht. Er is werk genoeg. Er zijn alleen te weinig mensen om het te doen. Technisch personeel vinden in Limburg is voor veel werkgevers geen incidentele zoektocht meer, maar een terugkerende opgave die maand na maand blijft liggen.
Uit onderzoek van UWV blijkt dat bijna de helft van de vacatures die het afgelopen jaar zijn ontstaan, door werkgevers als moeilijk vervulbaar wordt bestempeld. In de bouw en de industrie ligt dat aandeel nog hoger. Monteurs, lassers, frezers, draaiers en timmerlieden: het zijn precies de beroepen die in Limburgse maakbedrijven en technische dienstverleners het hardst nodig zijn.
Niet minder vacatures, maar minder verbetering in zicht
Bijna driekwart van de werkgevers verwacht dat vacatures vervullen het komend jaar niet makkelijker wordt, maar ook niet moeilijker dan nu. Slechts acht procent rekent op verbetering. Eén op de vijf werkgevers denkt zelfs dat het lastiger wordt. Voor de technische sector in Noord- en Midden-Limburg, van Venlo tot Weert, is dat geen incidentele dip. Het is het nieuwe normaal waarop geplant moet worden.
Het probleem zit niet alleen in de instroom
Werkgevers met moeilijk vervulbare vacatures noemen vrijwel allemaal dezelfde reden: te weinig reacties. Daarna volgt een tweede knelpunt, dat minstens zo hardnekkig is. Sollicitanten voldoen niet aan de functie-eisen, of werkgevers kunnen niet voldoen aan wat sollicitanten vragen. Salaris, roosters, beschikbaarheid en de wens om minder uren te werken spelen daarin een grote rol. Niet omdat kandidaten te veeleisend zijn, maar omdat de balans tussen wat een baan vraagt en wat hij oplevert scheef is komen te staan.
Werven op skills in plaats van op papier
Een deel van de oplossing ligt niet bij meer werven, maar bij anders werven. UWV wijst op het loslaten van strikte diploma-eisen en het kijken naar wat iemand kan, niet alleen naar wat er op een cv staat. Ook in de praktijk herkennen we dat beeld. Bij LEAN HR kijken we naar wat iemand kan en wil leren, niet alleen naar het papier dat voor ons ligt. Een lasser die net van school komt heeft misschien nog niet alle certificaten, maar wel de handen en de wil om ze te halen.
Werkzoekenden zelf vragen daarbij vooral om laagdrempelig kennismaken: meeloopdagen, een gesprek met een toekomstige leidinggevende, een kijkje op de werkvloer voordat er iets definitiefs wordt beslist. Dat is precies waar persoonlijke matching het verschil maakt ten opzichte van een vacaturetekst alleen.
Concreet betekent dit voor werkgevers in food, techniek, logistiek en productie:
-
Kijk bij technische functies naar skills en leerbereidheid, niet uitsluitend naar diploma’s
-
Organiseer meeloopdagen of korte kennismakingen voordat iemand solliciteert
-
Wees vooraf helder over salaris, roosters en flexibiliteit, in plaats van dit pas in het gesprek te bespreken
-
Overweeg kandidaten die je zelf inwerkt en opleidt tot het gewenste niveau
-
Kijk ook naar zij-instromers, oudere kandidaten en mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt
Salaris opent de deur, de rest houdt iemand binnen
De helft van de werkgevers met vacatures leidt inmiddels zelf kandidaten op die nog niet volledig gekwalificeerd zijn. Dat vraagt om een langetermijnvisie op scholing, niet om een snelle vacaturetekst. Voor werkgevers en onderwijs in de regio, van Vista College tot de technische opleidingen rond Sittard-Geleen, ligt hier een gezamenlijke opgave die verder reikt dan één vacature.
De krapte in techniek verdwijnt voorlopig niet. Wie nu investeert in scholing, in flexibiliteit en in een eerlijker beeld van wat een technische baan oplevert, bouwt niet aan één vervulde vacature, maar aan een team dat over vijf jaar nog steeds staat te draaien.
